ἀντιλογικός
ἀντιλογικός, given to contradiction, contradictory, disputatious
Could not find ἀντιλογικόν in Logeion dictionaries.
ἀντιλογικόν masculine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of ἀντιλογικός
- given to contradiction, disputatious, Ar. Nu. 1173, Isoc. 15.48, Ph. 1.412, Sor. 1.14, Pl. Tht. 197a, al.: ἡ -κή (sc. τέχνη) the art of disputation, Id. R. 454a, Phdr. 261d; τὸ -κόν Id. Sph. 225b: οἱ -κοί persons skilled in this art, Id. Ly. 216a, Phd. 101e; of arguments, οἱ περὶ τοὺς ἀντιλογικοὺς λόγους διατρίψαντες ib. 90c: [λόγοι] -κοί, οἱ, title of work by Protagoras, D.L. 3.37. Adv. -κῶς in the manner of such disputants, Pl. Tht. 164c.
I
1 refutatorio, apto para contradecir como algo propio de la sofistica
(λόγοι) Ἀντιλογικοί
οἱ περὶ τοὺς ἀντιλογικοὺς λόγους διατρίψαντες
ζητήματα ... ἀντιλογικὰ καὶ δυσεριστίαν τινὰ ἐμφαίνοντα
• ἀ. τέχνη arte de la refutación Pl.Sph.226a, 232e, R.454a, cf. Phdr.261d
• subst.
τὸ ἀ.
2 de pers. experto en el debate, hábil discutidor o argumentador, dialéctico de los sofistas
ἀ. αὐτὸν (σοφιστήν) ἔφαμεν εἶναί που
οἱ πάσσοφοι ἄνδρες, οἱ ἀντιλογικοί
ἐξαρνητικὸς κἀντιλογικός
• subst. masc. οἱ ἀ. Los hombres hábiles en el debate, los dialécticos Pl.Phd.101e, Arist.Top.105a18,
τ]ῶν ἀντιλογικῶν δ' Εὔδοξο[ν ὁ Διο]γένης κάμηλ[ο]ν μέγι[στο]ν ἔλε[γεν
Diógenes llamó a Eudoxo el mayor camello entre los hábiles discurseadores
II adv. -ῶς a la manera de los dialécticos Pl.Tht.164c.
1. van zaken van een debat:
2. van pers. goed in discussiëren of debatteren; subst.
• Adv. ἀντιλογικῶς , Theaet. 164c.
- given to contradiction, contradictory, disputatious, Ar., etc.:— ἡ -κή (sc. τέχνη) the art of contradiction or of arguing from contradictories, Plat.