ἀρεταλόγος
ἀρεταλόγος, professional expounder of ἀρεταί
ἀρετᾱ-λόγος, ὁ, (ἀρετή, λέγω)
- professional expounder of ἀρεταί (v. ἀρετή), writer of ἱεροὶ λόγοι, μιμογράφου καὶ ἀρεταλόγου ἢ ἄλλου συγγραφέως prob. in Phld. Po. 5.1425.9; ὀνειροκρίτης καὶ ἀ. SIG 1133, cf. Suet. Aug. 74, Juv. 15.16, Aus. Ep. 13.
narrador de prodigios realizados por los dioses de sacerdotes
ὀνειροκρίτης καὶ ἀ.
• de narradores populares
μιμογράφος καὶ ἀ.
ἀρετα·λόγος, ου (ὁ) [ᾰτᾱ] interprète de choses surnaturelles, d’où, postér. conteur de choses merveilleuses (et non, sel. l’interprétation commune, bouffon qui amusait les convives en dissertant sur la morale) à Rome, Suét. Aug. 74 ; Juv. 15, 16.
Étym. ἀρετή, λέγω.
ἀρεταλόγος, [τᾱ], ὁ, Tugendschwätzer, Philosophen, die bei den Römern eine Art Possenreißer, wie später die Hofnarren bildeten, meist Zyniker oder Stoiker, vgl. Casaub. zu Suet. Aug. 74 ; Iuven. 15.16.