ἀρεστήριος

ἀρεστ-ήριος, α, ον,

• propitiatory, θυσίαι D.H. 1.67:—hence ἀρεστηρία (sc. θυσία), ἡ, SIG 2587.223, and ἀρεστ-ήριον, τό, IG 2.198c18 (iv B. C.).