ἐνενηκονταετής
ἐνενηκονταετής, ninety years old
ἐνενηκοντᾰ-ετής, ές,
- ninety years old, LXX 2 Ma. 6.24, Ph. 1.606 (dub. l.):—contr. -ούτης, ου, Luc. DMort. 22[27].7, App. Pun. 106, D.C. 69.17.
de noventa años de edad, LXX 2Ma.6.24, Luc.DMort.22.7, D.H.l.c., Artem.2.70; cf. tb.
ἐνενηκοντα·ετής, ής, ές [ᾰ] de quatre-vingt-dix ans, nonagénaire, Spt. 2 Macc. 6, 24, Phil. 1, 606 ; Luc. D. mort. 27, 17.
Étym. ἐ. ἔτος.
ἐνενηκονταετής, ές, neunzigjährig, Luc. D.Mort. 27.17.
ἐνενηκονταετής
ἐνενηκοντα-ετής, ές
- ninety years old, Luc.