ἔνωρος
ἔνωρος, early
ἔνωρος, ον,
- early, in Adv. Comp. -ότερον, Epist. Hadrian. in Gloss. iii p.37, Gem. 12.5, 13.9: irreg. Comp. ἐνωρίστερος, earlier: Adv. -τερον, τοῦ κατειθισμένου καιροῦ Phylarch. 44J.
1 que sucede a tiempo, en el momento adecuado
γενέσθω τὸ δεῖνα πρᾶγμα ἔνωρον
• neutr. adverb. compar. más temprano
ἐνωρότερον προανατέλλειν
de astrosτοῦ κατειθισμένου καιροῦ
2 lleno de vida, vigoroso Hsch.
ἔν·ωρος, ος, ον, qui est de la saison, dans sa force ou dans sa fraîcheur ; au cp. -ότερος, Hadrian. (Fabricii bibliotheca græca 12, 543) ou ἐνωρίστερος, Phylarq. (Ath. 142c).
Étym. ἐν, ὥρα.
ἔνωρος, zur rechten Zeit, in der Blütezeit, Ggstz ἄωρος, wird ἀκμαῖος erkl., Sp.; Komparat. ἐνωρίστερος Phylarch. bei Ath. IV.142c.