ὑπείσειμι
ὑπείσειμι, enter upon, succeed to
Could not find ὑπεισιὼν in Logeion dictionaries.
ὑπεισιὼν present active participle masculine nominative singular of ὑπείσειμι
ὑπείσ-ειμι, (εἶμι ibo)
- enter upon, succeed to, εἰς τὴν αὐτῶν τάξιν Cod.Just. 1.3.41.1, cf. PLond. 1.77.18 (vi A. D.).
- 2 succeed to an office, τὴν πρωτοκωμητίαν ib. 5.1677.48 (vi A. D.).
- 3 Ἀγαθῖνος εἰς τὴν τοιαύτην ὑπεισῄει διδασκαλίαν succeeded to, i. e. came to give his authority to, this teaching, Gal. 7.488.
- II enter imperceptibly, ὑ. τί τινα comes into oneʼs mind, Ach.Tat. 8.17.
ὑπ·είσειμι (impf. ὑπεισῄειν) [ῠ] se glisser ou s’insinuer dans, fig. A. Tat. 8, 17.
ὑπείσειμι, (εἶμι), darunter od. heimlich hineingehen, Luc. Tim. 14.