ὑπέκκαυμα
ὑπέκκαυμα, combustible matter, fuel
ὑπέκ-καυμα, ατος, τό,
- combustible matter, fuel, X. Cyr. 7.5.22, Arist. Resp. 473a5, Mete. 341b19, al.: metaph. of food, as supplying animal heat, Hp. Aph. 1.14, Plu. QConv. 2.694f, Aët. 9.19.
- b the supposed Sphere of Fire surrounding the atmosphere, Simp. in Cael. 20.26, al. (quoting Arist. Mete. l.c.).
- 2 metaph., provocative, incentive, ἔρωτος X. Smp. 4.25; πολλοῖς ὑ. ἔστʼ ἔρωτος μουσική Men. 237, cf. Phld. Mus. p.80 K.; ὑ. τῆς νόσου Arist. Pr. 859b19; πόθου καὶ χάριτος Plu. Lyc. 15.
ὑπέκκαυμα, ατος (τὸ)
I ce qui sert à allumer, matière combustible, Xén. Cyr. 7, 5, 22 ; Arstt. Respir. 6, 1, etc. ||
II p. anal. :
1 ce qui réchauffe (le corps), nourriture, aliment, Hpc. Aph. 1243 ; Plut. M. 694f ||
2 fig. ce qui enflamme, ce qui excite (l’amour, le désir, etc.) Xén. Conv. 4, 25 ; Arstt. Probl. 1, 7, etc.
Étym. ὑπεκκαίω.
ὑπέκκαυμα, τό, womit man Etwas anzündet, Zunder ; ἄσφαλτος Xen. Cyr. 7.5.22 ; τῆς φλογός Plut. Alex. 35.
Uebertr., Reizmittel, ἔρωτος Xen. Symp. 4.25 ; λείψανον καὶ ὑπέκκαυμα πόθου Plut. Lyc. 15 ; τῆς ἀρετῆς Agesil. 5 ; consol. ad ux. 7, sec. Epic. 4 u. öfter ; vgl. Jacobs Ach.Tat. p. 424, 498.
Uebertr., Reizmittel, ἔρωτος Xen. Symp. 4.25 ; λείψανον καὶ ὑπέκκαυμα πόθου Plut. Lyc. 15 ; τῆς ἀρετῆς Agesil. 5 ; consol. ad ux. 7, sec. Epic. 4 u. öfter ; vgl. Jacobs Ach.Tat. p. 424, 498.
ὑπέκκαυμα, ατος, τό,
ἐκκαίω
- combustible matter, fuel, Xen.:—metaph. an incentive, Lat. fomes, ἔρωτος Xen.