ὑπερείπω
ὑπερείπω, to subvert
Could not find ὑπερείπει in Logeion dictionaries.
ὑπερείπει Verb: present middle-passive indicative 2nd singular, Verb: present active indicative 3rd singular of ὑπερείπω
ὑπ-ερείπω,
- undermine, subvert, metaph., Plu. Adul. 2.71b:—Pass., Id. Ant. 82.
- II Pass., to be unable to stand, totter, of limbs, fail, Id. Pomp. 74; so in aor. 2 ὑπήρῐπον, Il. 23.691.
ὑπ·ερείπω (f. -ερείψω, ao. 2 -ήριπον, etc.)
1 tr. miner ou saper en dessous, Plut. M. 71b ; d’où au pass. être miné, s’écrouler, Plut. Pomp. 74, Ant. 82 ||
2 intr. (à l’ao. 2) s’affaisser, s’écrouler, Il. 23, 691.
ὑπερείπω, (ἐρείπω), niederwerfen, umstürzen, eigtl. indem man die Stütze darunter wegzieht ; ὑπερειπομένην καὶ περιπίπτουσαν Plut. Pomp. 74, vgl. Ant. 83. – Im aor.2 intr., niederstürzen, niedersinken, αὐτοῦ γὰρ ὑπήριπε φαίδιμα γυῖα, Il. 23.691.
†ὑπερείπω
[ὑπ-, ὑπο- 4.]
3 sing. aor. ὑπήριπε.
To give way beneath one, collapse : ὑπήριπε γυῖα Il. 23.691.
ὑπερείπω : only aor. 2 ὑπήριπε, sank under him, Il. 23.691†.
ὑπερείπω
- Ito subvert:—Pass., Plut.
- IIintr. in aor2 ὑπήριπον, to tumble, fall down, Il.