ὑπερέκκειμαι
ὑπερέκ-κειμαι,
- f. l. for ὕπαρ ἔκκ-, Plu. Comm.not. 2.1066c.
ὑπερ·έκκειμαι, être couché ou étendu sur, Plut. M. 1066c dout.
ὑπερέκκειμαι, (κεῖμαι), darüber hinausliegen, hervorragen, vorliegen, Plut. adv. stoic. 15, zw.