Androgeon
Andrŏgĕōn, ōnis, m.,
- i. q. Androgeos; acc. Gr. Androgeona, Prop. 2, 1, 62.
- —Hence, Andrŏgĕōnēus, a, um, adj.,
- pertaining to Androgeon: caedis, Cat. 64, 77.
Androgeōn, -geōnēus, s.d. Folg.
Andrŏgĕōn, (16) ōnis, m. , Androgée : Prop. 2, 1, 62 || -gĕōnēus, a, um, dʼAndrogée : Catul. 64, 77.