Andronius
Andrōnius, a, um, vom (Arzte) Andron benannt, des Andron, medicamentum, Cels. 6, 14. Scrib. 225; dass. subst. bl. Andrōnium, Scrib. 232.
Andrōnĭus, a, um, dʼAndron [médecin grec] : Cels. Med. 6, 14 || n. Andronium = Andronium medicamentum Scrib. Comp. 232.