Baebius
Baebĭus, a, um, adj.,
- the name of a Roman gens, e. g.,
- 1 M. Baebius, Cic. Pis. 36, 88.—
- 2 Q. Baebius Tampilus, Cic. Phil. 5, 10, 27; Liv. 40, 17, 8 Drak.; v. also Val. Max. 1, 1, 12; 7, 2, 6.—
- 3 G. Baebius, Sall. J. 33, 2; 34, 1.—Whence, Baebia lex de praetoribus creandis, Liv. 40, 44, 2; cf. Fest. s. v. rogat, p. 233.
Baebius, a, um, Name eines plebej. röm. Geschlechts, mit den Beinamen Dives, Sulca, Tamphilus, aus dem am berühmtesten: die Gebrüder Cn. Baebius Tamphilus, Val. Max. 7, 2, 6: u. M. Baebius Tamphilus, Val. Max. 1, 1, 12; beide oft b. Liv. lib. 29–40. – u. C. Baebius Sulca, Volkstribun, 111 v. Chr., von Jugurtha bestochen, Sall. Iug. 33 sq. – Adi. bäbisch, lex Baebia (de praetoribus creandis), Liv. 40, 44, 2. Fest. p. 282 (b), 28.
Bæbĭus, (12) ĭī, m. , nom de famille rom. : Cic. Pis. 88 ; Liv. 40, 17, 8 ; Sall. J. 33, 2 || -us, a, um, de Bébius : Liv. 40, 44, 2.
Bæbia lexde prætoribus, qua jubebatur, ut alternis annis quaterni prætores crearentur, cum sex quotannis creari solerent, denominata est a M. Bæbio trib. pleb. qui eam tulit circa A. U. 570.
Liv. 40. 44. et
Festusin
Rogat.