badius
bădĭus, a, um, adj.,
- brown, chestnutcolored (rare; only of horses), Varr. ap. Non. p. 80, 2; Pal. Mart. 13, 4; Grat. Cyn. 536.
badius, a, um, kastanienbraun, color (equi), Pallad. 4, 14, 4. Isid. 12, 1, 48 u. 49: equus, Varr. sat. Men. 358: in pectore (canis) crines, Gratt. cyn. 536: viola, Corp. inscr. Lat. 5, 6415. – ➳ Gloss. ›badius, χελιδονιαῖος‹ (schwalbenfarbig).
~ius,brun
color iste probat, / bādius et roseus
equos ‥ ~ios
duos dextrarios baios crinitos
unum de equis regis ‥, videlicet Arabicum vel baium
jumentum bayum
pro uno cursorio claro ~io ‥, uno cursorio ~io obscuro ‥, uno cursorio bruno ~io
pro equo ‥ alio ~io bauzan
pro restauro unius equi sori ~ii
duorum veterum equorum chariett’ domini. videlicet j albi et alterius baidii coloris
j equi basii
unamfelle †brasii coloris
an haknay , ~ius, mannus
bădĭus, a, um, bai : Varro Men. 358 ; Isid. Orig. 12, 1, 48 ; Pall. 4, 13, 3 || couleur dʼhirondelle : Gloss.