Celticus
Celtĭcus, a, um, v. Celtae, II.
Gallia ‥ quondam fuit tripharia, sc. Belgica, ~a et cogata [l. togata ] sed has provincias Franci nunc inhabitant
Hispania ‥ habet eciam Celtiberiam a Gallis ~is ‥ sic vocatam
Gallia Aquitanica ‥ cujus pars superior a celsitudine montium qua preminet ~a dicitur
gariof[ili ], zinzib[eris ], ~e [etc. ]
spica ~a cum vino bibita sepe pectus et pulmonem mundificat
nardus ~a, i. spica ~a
spica ~a, saliunca idem
spica duplex est, sc. spica nardi et spica ~a. ‥ spica ~a, similis est musco
~a fascigallicum
spica selteca ij unc' prec' ij d.
spica selteca
~a,spikenard
Celtĭcus, a, um, qui a rapport aux Celtes : Plin. 4, 106 || Celtĭcum, ī, n. , le pays des Celtes : Liv. 5, 34, 2 || Celtĭcī, ōrum, m. , (ou Celtĭca gēns Mela 3, 10 ) peuple dʼEspagne : Plin. 4, 111 || Celtĭcum promuntorium, iī, n. , le cap Celtique [auj. cap Finistère] : Plin. 3, 13.
Celticus, Nobilis, et dicitur a Celsus.
Fit igitur hæc passio (diabetis seu urinæ effusio) aut ex imbecilitate renum, caceltica virtute amissa et Celtica fortitudine permanente.Vide supra Cacelticus.