Cimber
Cimber, bri, v. Cimbri.
1 Cimbĕr, (13) brī, m. , ¶ 1 Tillius Cimber [un des meurtriers de César] : Cic. Phil. 2, 27 ¶ 2 un Cimbre : Quint. 8, 3, 29, v. Cimbri.
2 Cimber, (16) adj. m. , cimbre : Ov. P. 4, 3, 45.
Cymbavel
Cymbulavehi solet. Litteræ Philippi Aug. Franc. Regis ann. 1207. apud
de Laurieretom. 2. pag. 413 :
Quæcumque navis de Imbernia venerit, ex quo caput de Guernes transierit, Rothomagum venire, unde nos de unaquaque navi habebimus unum Cimber mercaturarum, vel decem libras.
Timber, Fasciculus 60. pellium. Vide Timbrium.
Zimmer, Tignum ædificiis aptum. Gloss. Cæsar. Heisterbac. in Reg. Prum. tom. 1. Hist. Trevir. Joan. Nic. ab
Hontheimpag. 672. col. 1 :
Materiamen sunt ligna, quæ nos vulgariter appellamus Cimber. Cimbre,inter instrumenta musica recensetur tom. 1. Poem. reg. Navar. pag. 246. sed perperam pro
Timbre. Vide Tymbris.
Cimber , L. Tillius
A friend of Caesar, receiving from him the province of Bithynia, but subsequently one of his murderers, B.C. 44.