cima
CocumulaGrævius emendat
Cumula. Forte melius
Comula, ex his libri 17. Orig. cap. 10. verbis :
ProCima dicitur quasi coma ; est enim summitas olerum vel arborum, in qua vigens virtus naturalis est.
Comula. Ut ut est
Hinc GalliCymas brassica a prima sectione præstat proximo vere. Hic est quidam ipsorum caulium delicatior teneriorque cauliculus.
De iisdem nemoribus capient Monachi quicquid ipsis necesse fuerit,.. tam in grosso quam in gracili... a pede usque ad Cimam.Potio probatissima contra calvitium in Codice veterum Canonum MS. decimi circiter sæculi, e Bibl. Illust. D. D.
ChauvelinCustodis sigillorum regiorum :
Tres nimium Cimas dura de rupe revulsas, Tot picæ saltus capies, tot sibila milvi, Tot sonitus laticum, ranæ tot fronte capillos, Virginis ex factis ternos compone maniplos. Hæc una vitreo calici congesta terantur Vase rudi pilo, Bachi comixta liquore, Solis in exortu turbato porrige calvo, Mox teneros capiti cernes concrescere crines.
cimæsuccisæ. Vide locum in Housebote.