Cipus
Cīpus (Cippus), i, m.,
- a fabled Roman praetor, upon whose head horns grew suddenly, Ov. M. 15, 565; Plin. 11, 37, 45, § 123; Val. Max. 5, 6, 3.
Cīpus, ī, m., ein Römer, dem nach der Volkssage, während er als Prätor aus dem Tore zog, plötzlich Hörner aus dem Kopfe wuchsen, Ov. met. 15, 565 sqq. Val. Max. 5, 6, 3. Plin. 11, 123.
Cīpus ou Cippus, ī, m. , personnage légendaire : Ov. M. 15, 565 ; Plin. 11, 123.