Etereius
Eterëĭus, i, m.,
- a freedman of the Roman knight Corellius, Plin. 17, 17, 26, § 122.
- —Hence, Eterëĭānus, a, um, adj., of Etereius: nux, Plin. 15, 23, 25, § 94; 17, 17, 26, § 122.
Eterēius, ī, m., ein Freigelassener des röm. Ritters Korellius, Plin. 17, 122. – Dav. Eterēiānus, a, um, eterëianisch, des Eterëius, nux, Plin. 15, 94 u. 17, 122.
Etĕrēĭus (He-), ī, m. , nom dʼhomme : Plin. 17, 122 || -ānus, a, um, dʼÉtéréius : Plin. 15, 94,