gymnicus
gymnicus, of bodily exercise, gymnastic
gymnĭcus, a, um, adj., = γυμνικός,
- of or for bodily exercise, gymnastic: ludi qui gymnici nominantur, Cic. Tusc. 2, 26, 62: ludi, Plin. 7, 56, 57, § 205: certamina, Suet. Ner. 53.
gymnicus, a, um (γυμνικός), gymnisch, gymnastisch, ludus, Isid. orig. 18, 17, 1: ludi, Cic. Tusc. 2, 62 u. ep. 5, 12, 8. Treb. Poll. Gallien. 3, 7 (dies. bl. gymnici, Hyg. fab. 273. p. 147, 4. Schm. Isid. orig. 18, 18): certamen, Cic. de inv. 2, 2. Sen. de ira 2, 14, 3. Suet. Aug. 98, 6: agon, Plin. ep. 4, 22, 1. Hieron. de vir. ill. 22. Cod. Theod. 15, 7, 3: palaestricae disciplinae et gymnicae artes, Aldh. de laud. virg. 1. – subst., gymnicī, ōrum, m., Gymniker, Gymnastiker, Vopisc, Car. 19, 2.
gimnicis artibus
[Paulus ] ‥ ad exemplum militiae Christianorum agonem protulit gimnicorum, dicens ‥
conglobat in coetum disertos arte sophistas / gymnica qui jactant ‥ dogmata
~us agon, locus ubi leguntur diversae artes
gymnĭcus, (13) a, um, (γυμνικός), gymnique, de lutte : Cic. Tusc. 2, 62 ; Sen. Ira 2, 14, 3.
gymnicus
adj.
- , γυμνικός, of bodily exercise, gymnastic: ludi: certamen.