gymnasticus
gymnastĭcus, a, um, adj., = γυμναστικός,
- of or belonging to bodily exercise, gymnastic (Plautinian, for which Cic. uses gymnicus): pro exercitu gymnastico et palaestrico hoc habemus, Plaut. Rud. 2, 1, 7 (296): arte gymnastica, disco, hasta, pila, id. Most. 1, 2, 72 (155) (a spurious line).
gymnasticus, a, um (γυμναστικός), gymnastisch, exercitus, Plaut. rud. 296: certamen, Iul. Val. 3, 49 (27). – ➳ Plaut. most. 151 von Ritschl als unecht bezeichnet, daher von Lorenz weggelassen. – gedehnte Form guminasticus als Titel einer Komödie des Nävius, s. Ribbeck Comic. fragm.2 p. 15. Vgl. Ritschl opusc. 2, 483.
in ~is exerciciis premium est melius ‥ illo pro quo datur
gymnastĭcus, a, um, (γυμναστικός), gymnastique : Pl. Rud. 296.
gymnasticus , a, um. adj. et, v. gymnicus
See an image
See an image