Iovis
Jŏvis, is, v. Iuppiter init.
Iovis, is, m. (eig. Diovis, s. Varro LL. 5, 66), altlat. = Iuppiter (w. s.), Varro LL. 8, 74. Naev. Pac. inc. fab. LX. Enn. tr. 199 R.2 u. Enn. bei Apul. de deo Socr. 2. Acc. tr. 373 u. 653, 1. Caecil. com. 37. Hyg. fab. 31 u.a. Petron. 47, 4 u. 58, 2. Gell. 5, 12, 5. Apul. met. 4, 33. Ampel. 2, 6. Augustin. de civ. dei 7, 14 sqq. Schol. Caes. Germ. 331. p. 413 E. u. 369. p. 418 E. Commodian. instr. 1, 5, 8 u. 1, 6, 1. Iovis Ammon, Ampel. 2, 1: Iovis Stygius, Corp. inscr. Lat. 3, 6443. p. 1040: Iovis victor argenteus, Corp. inscr. Lat. 8, 6981: tres Ioves, Arnob. 4, 14. – ➳ Nbf. Iovos, Corp. inscr. Lat. 14, 4105.
See: Jovis
jovis, is. m. v. jupiter.
— flamma vel Flos 白荳翁。— gemma 白軟石類。 — barba 白花名。
Suggest a Translation
See an image
— flamma vel Flos 白荳翁。— gemma 白軟石類。 — barba 白花名。
Suggest a Translation
See an image