iota

ĭōta, n.

• indec., = ἰῶτα, the name of the Greek ι, iota (in Gr. trisyl., in Lat. dissyl.): ut iota litteram tollas, Cic. de Or. 3, 12, 43: unum de titulo tollere iota, Mart. 2, 93, 4. — Sometimes (on account of littera) ĭōta, ae, f., Aus. Idyll. in Monosyllab. de Litteris, (12), 23: littera iotae similis, id. ib. 7.

iōta, n. indecl. (ἰῶτα), das Jota, ein griech. Buchstabe, entsprechend dem i, Cic. de or. 3, 46. Mart. 2, 93, 4. Fulg. de contin. Verg. p. 143 M. – Nbf. iōta, ae, f., Auson. edyll. 12. de litt. monosyll. v. 7. p. 138, 15 Schenkl.

iota [CL < ἰῶτα] , tenth letter of Greek alphabet. b numeral (= 10). c (fig., cf. Matth. v 18) the least part, slightest portion, jot. ~a, i Runica Manuscripta 351; Bacon Maj. I 75 (v. delta a); et habent duplex i, unum est sicut i nostrum et vocatur ~a et potest longari vel breviari sicut apud nos Id. Gram. Gk. 5; sunt iod et vav sicut apud Grecos ~a et ipsile Id. Gram. Heb. 205.  b ~a ‥ x Runica Manuscripta 351; usque ad decimam litteram, que est ~a que significat decem Harclay Qu. 1. 95.  c ut nec ~a unum nec apicem pretereundum putent W. Malm. GR IV 336; 1166 ille non retulerit ~a vel apicem J. Sal. Ep. 193 (187 p. 230); nec unum iotha nec unum apicem subtraxi J. Cornw. Eul. retractatio p. 256; divine pagina mentis, / qua nec desit apex, nec iota superfluat una Hanv. I 185; vi valeo tota, marcas do, subtrahe jota! Neckam Poems 125; si ‥ volueris memorari in magno vel in parvo, cujusmodi sunt mundus, exercitus, civitas, milium, iotha aut vermiculus minimus ‥ Bradw. AM 123; dicens Gallice ‘inter prendre et pendre unica duntaxat distat ~a’ Knighton I 217 (cf. V. Edm. Rich P 1807: nisi una littera; NLA I 320).

ĭōta, n. , indécl. (ἰῶτα), iota [lettre de lʼalphabet grec] : Cic. de Or. 3, 46.

➳ iota fém. Aus. Idyll. 12.

*jota, ae. f.
字名。一點。

Suggest a Translation
See an image

iōta n

• indec., ἰῶτα, the name of the Greek ι, iota: ut iota litteram tollas.