Lacaena
Lacaena, Spartan, Lacedaemonian
Lacaena , ae, adj. f.: Lacedaemonian or Spartan; subst., the Spartan woman; Helen, 2.601.
Lăcaena, ae, f., = Λάκαινα, Spartan, Lacedaemonian; and subst., a Lacedaemonian or Spartan woman.
- I Adj. (poet.): apud Lacaenas virgines, quibus magis palaestra studio est, etc., Poet. ap. Cic. Tusc. 2, 15, 36: virginibus bacchata Lacaenis Taygeta, Verg. G. 2, 487: Tyndaris, id. A. 2, 601: canes, Claud. Laud. Stil. 3, 300.—
- II Subst., a Spartan woman: qualis tandem Lacaena, quae, etc., Cic. Tusc. 1, 42, 102; so of Helen, Verg. A. 2, 601; 6, 511; of Clytemnestra, Val. Fl. 7, 150; of Leda, Mart. 9, 103, 2.
Lacaena, ae (Λάκαινα), adi. gen. fem., lakonisch, spartanisch, virgines, Poët. b. Cic. Tusc. 2, 36. Verg. georg. 2, 487: subst. eine Lakonierin, Spartanerin, Cic. Tusc. 1, 102: bes. v. der Helena, Verg. Aen. 2, 601: v. der Leda, Mart. 9, 103, 2: v. der Klytämnestra, Val. Flacc. 7, 150.
~e: ~a quasi laceneos, id est latens novitas interpretatur. Helena ~a dicitur quia propter opulentiam nova absconduntur
nec aliud genus ullum [habemus ] praeter ~am et Urcanum, illam ex cane et vulpe ‥, hunc ex urso et cane catenario
Lăcæna, (13) æ, f. (Λάκαινα), Lacédémonienne : Cic. Tusc. 1, 102 ; Virg. G. 2, 487 || = Hélène : Virg. En. 2, 601 ; 6, 511 || = Léda : Mart. 9, 103, 2 || = Clytemnestre : Val. Flacc. 7, 150.
Lacaena ae, f
- adj, Spartan, Lacedaemonian: virgines, Poët. ap. C.; V.—As subst, a Spartan woman, C., V.