Massicus
Massicus, of Mount Massicus in Campania
Frieze-Dennison Vergil
Massicus , a, um: adj. (Massicus), of Mount Massicus, in Campania; Massic; subst., Massica, ōrum, n. (sc. iuga), the Massic hills, 7.726.
Massicus , ī, m.: an Etruscan warrior, 10.166.
Massĭcus, i, m. (with or without mons),
- a mountain in Campania, celebrated for its excellent wine, now Monte Massico: per juga Massici montis, Liv. 22, 14: vertunt felicia Baccho Massica qui rastris (sc. juga, or arbusta), Verg. A. 7, 725: in Massici radices, Cic. Agr. 2, 25, 66.
- —Hence, Massĭcum vīnum, or simply Mas-sĭcum, i, n., wine of the Massicus, Massic wine: veteris pocula Massici, Hor. C. 1, 1, 19; 2, 7, 21: vina, id. S. 2, 4, 51: Bacchi umor, Verg. G. 2, 143; 3, 526.
Massicus, ī, m. (sc. mons), ein Berg zwischen Latium u. Kampanien, wegen seines edlen Weines berühmt, j. Monte Masso od. Massico, Plaut. Pseud. 1303. Cic. de lege agr. 2, 66. Liv. 22, 14, 1. – dah. vinum Massicum u. subst. bl. Massicum, ī, n., massischer Wein, Hor.: so auch umor Massicus, Verg.
Massĭcus, (14) ī, m. (Massica, ōrum, Virg. En. 7, 726 ), Massique [montagne célèbre pour son vin] : Cic. Agr. 2, 66 ; Liv. 22, 14 || Massĭcum vīnum ou Massĭcum, ī, n. , vin du Massique : Hor. O. 1, 1, 19 ; 2, 7, 21 ; ou Massicus umor Virg. G. 2, 143.
Non illicito Massicus delectabatur edulio ; sed parcitate contentus licito utebatur cibario.Sed legendum
Massucus, id est,
edax, ut est apud Papiam. Glossæ antiquæ MSS. :
Massicus
adj.,
- of Mount Massicus in Campania, C., L.: vina, H.: Bacchi umor, V.—As subst: Massici radices, of Mount Massicus: Massica (sc. iuga), V.: veteris pocula Massici, Massic wine, H.