Micon
Mĭcon, ōnis, m., = Μίκων,
- the name of a shepherd: cum me arbustum videre Miconis ... incidere falce, Verg. E. 3, 10: ramosa Micon vivacis cornua cervi, id. ib. 7, 30.—So, forte Micon senior, Canthusque Miconis alumnus, Calp. Ecl. 5, 1.
Mĭcōn, (15) ōnis, m. (Μίκων), nom dʼh. : Virg. B. 3, 10.
Micon
(Μίκων). An Athenian painter, who flourished about B.C. 460. He was also known as a sculptor (Pausan. vi. 6, 1).
Micon
Micon, of Aegina
- father of sculptor Onatas: Paus. 5.25.10, 13, Paus. 8.42.7, 10
- poisoned by Philip, son of Demetrius: Paus. 2.9.4
- Paus. 1.17.3, Paus. 1.18.1, Paus. 6.6.1, Paus. 8.11.3
- a Syracusan sculptor: Paus. 6.12.4