micidus
mīcĭdus, a, um, adj. [mica],
- thin, poor, Innocent. Agrar. p. 231 Goes.
mīcidus, a, um (mica), winzig, dürftig, ›micidiores‹ hoc est minores (termini), Gromat. vet. 321, 24.
mīcĭdus, a, um (mica), mince, grêle : Grom. 321, 24.