molliter
molliter, softly, gently, agreeably
Frieze-Dennison Vergil
molliter : (adv.), comp., mollius (mollis), softly, gently, sweetly; delicately, skillfully, 6.847.
molliter, Adv. (mollis), beweglich = geschmeidig, gelenk, weich, I) eig. u. übtr.: A) an sich geschmeidig, elastisch, 1) eig., v. Tanz, quis membra movere mollius (possit), Hor. – v. Gang, schwebend, m. ire, Prop.: m. incedere, Ov. – 2) übtr.: a) nicht steif, in weichen-, zarten Formen, excudent alii spirantia mollius aera, Verg. Aen. 6, 848. – b) sanft = allmählich, colles ad orientem molliter devexi, Colum.: curvum m. litus, Min. Fel.: agri mollissime devexi ac simillimi campestri positioni, Colum. – B) äußeren Eindrücken nachgebend, elastisch, weich, und übtr. nicht hart, sanft, aves mollissime nidos substernunt, Cic.: m. ossa cubent, Ov.: m. siste me nunc; cave ne cadam, Plaut.: m. pedem referre, sanft, leise, Quint. – II) bildl.: 1) im allg., nachgiebig, ergeben, gelassen, quod ferendum est molliter sapienti, Cic.: mollius loqui (Ggstz. sine more furere), Verg.: mollius (nachgiebiger) eadem illa abnuere, sich weniger abgeneigt zeigen gegen usw., Liv. – im üblen Sinne = ohne Energie, nicht männlich genug, schwach, nimis m. aegritudinem pati, Sall.: alqd m. ferre, Cic. u. Sen.: mollius (ohne Energie) consulere, Liv. 3, 59, 5 u. 30, 7, 3. – 2) insbes.: a) verwöhnt, weichlich, bequem, verzärtelt, wollüstig, male mihi malo esse quam m., Sen.: m. et delicate recubare, Cic.: m. vivere, Sen., u. delicate et m. vivere, Cic.: populum per tot annos molliter habitum (weichlich, verwöhnt) nondum audebat ad duriora vertere, Tac.: m. se curare, Ter. – b) glimpflich, schonend, gelinde, mild, feci parce et m., Cic.: alqd mollius interpretari od. accipere (auslegen), Tac.: erant qui mollius consultum dicerent, zu mattherzig, Liv.: cruentius ea quae mollius fuerant curanda compescuit, Vopisc. Aurel. 21, 5.
ubi fideles animae ~iter quiescerent
etenim hec ipsa exterior afflictio, illa interiori cordis roratur et aspergitur gratia, ut sit ~iter aspera suaviter amara, pinguis et arida
amicitie sic sunt deponende tamquam vasa infirma, que paulatim et ~iter deponuntur
hic mulus ‥ eo quod ~iter ambulat
non digno Deo zelo severe in filios contemnentes Deum ultus fuerat, sed ~iter et clementer, utpote paterno affectu, admonuerat
nunc eos spe beata sollicitat ~iter, palpat feliciter
prurire, ~iter effluere, quod etiam pro fastidire dicitur
mollĭtĕr (10) (mollis), ¶ 1 moelleusement, mollement : mollissime Cic. Nat. 2, 129 ; de Or. 3, 63 || avec souplesse : excudere mollius æra Virg. En. 6, 847, travailler lʼairain avec plus de souplesse || en pente douce, graduellement : Col. Rust. 1, 2, 3 ¶ 2 [fig.] avec douceur, sans âpreté : molliter ferre Cic. CM 5, supporter avec douceur (sans révolte) [mais v. plus loin], cf. Liv. 30, 3, 7 || voluptueusement : Cic. Off. 1, 106 || avec faiblesse, sans énergie : molliter ferre Cic. Fin. 2, 64, supporter mollement, cf. Sall. J. 82, 2 ; mollius Liv. 30, 7, 3, avec trop peu dʼénergie.
molliter . adv. c. s.
軟然。嫩。— accipere 歸善意。— ferre 忍受。— se curare 嬌顧自己。
Suggest a Translation
See an image
軟然。嫩。— accipere 歸善意。— ferre 忍受。— se curare 嬌顧自己。
Suggest a Translation
See an image
molliter adv.with comp.and sup.
- mollis, softly, gently, agreeably: te curasti, T.: aves nidos mollissime substernunt: membra movere mollius (in the dance), H.: ossa cubent, O.: Excudent spirantia mollius aera, more agreeably, V.: Versiculi euntes Mollius, smoothly, H.—Fig.: quod ferendum est molliter sapienti, patiently: vivere, voluptuously: aegritudinem pati, without fortitude, S.: ne quid per metum mollius consuleretur, too compliantly, L.: amici mollius interpretantur, too favorably, Ta.