Persica
Persĭca, ōrum, n. v. Persae, II. B. 3.
Persĭca, ōrum, pl. n. pris substt , histoire des Perses : Cic. Div. 1, 46.
Pesche. Letaldus Mon. lib. Miracul. S. Maximini Abbat. Miciacensis num. 16 :
Ad arborem accessit, in qua tres miræ speciei Persicas invenit.
Pro signo Persicæ, generali signo præmisso, pelliciæ signum adde.
Attamen ante aliud data sunt mihi mitia poma, Persica quæ vulgi nomine dicta sonant.