perseveranter
perseveranter, perseveringly
persĕvēranter, adv., v. persevero, P. a. fin.
persevēranter, Adv. (perseverans), beharrlich, bene coeptam rem tueri, Liv. 4, 60, 5: tacere, Val. Max. 6, 1, 7: instare, Val. Max. 3, 8, 3: aquam potare, Scrib. Larg. 38: id imponere, Scrib. Larg. 214: perseverantius saevire, Liv. 21, 10, 7: perseverantissime postulare, Val. Max. 6, 8, 1: perseverantissime alqm diligere, Plin. ep. 4, 21, 3.
quicumque ejus promissa cupierit accipere dona, ~er debet instare precibus fraterna caritate conditis
Humbertum virum fuisse religiosum, fide Christiana et sanctissimis operibus ~issime decoratum
~er dimicare in prelio Domini donec victoria potiatur
quos constat ~er usque in finem veritatis esse discipulos
facit proventum ut possitis ~er sustinere, ne deficiatis in lucta
Esau non petiit ~er quando petiit benedictionem a patre
concordiam inter cunctos Cristi fideles ~ter existere ‥ cupientes
persĕvērantĕr, (14) avec persévérance, avec persistance, avec acharnement : Liv. 4, 60, 5 || -tius Liv. 21, 10, 7 ; -issime Plin. Min. Ep. 4, 21, 3.
persevēranter adv.with comp.
- perseverans, perseveringly: tueri, L.: perseverantius saevire, L.