Phoebigena
Phoebigena, son of Phoebus
Frieze-Dennison Vergil
Phoebigena , ae, m.: the son of Phoebus, Aesculapius, 7.773. (Phoebus and genō)
Phoebĭgĕna, ae, m. [Phoebus-gigno],
- son of Phoebus, poet., an appellation of Aesculapius, Verg. A. 7, 773; Ser. Samm. 12, 186.
peonis primi ut ‥ ruricola, ~a Troiugena
Phœbĭgĕna, (16) æ, m. (Phœbus, geno), enfant dʼApollon [Esculape]: Virg. En. 7, 773.
Dilectissimo in Christo filio, humilis Phœbigena perpetua prosperitate salutem.Ubi male editum
Phæbigena. Hujus nomenclaturæ non aliam suspicor rationem, nisi quod Alcuinus litteris apprime edoctus instituerit scholas iisque præfuerit.
Phoebigena ae, m
- Phoebus+GEN-, son of Phoebus, i. e. Aesculapius, V.