About
Menu

phoenicius

phoenicius [CL < φοινίκιος] 1 (as adj.) red, scarlet. phanicem [l. phoeniceum], roseum GlC P 384; Scyricum pigmentum est unde sit color ~eus, quo librorum capita scribuntur Bart. Angl. XIX 24. 2 as sb. f. or n. (dark) red colour or dye; b (w. ref. to Is. i 18). c kind of plant which produces dark red dye. fenicium, †cocumum [l. coccinum] GlC F 122; finicia, beosu Ib. F 173; feniceum ‥ coccineum, rubrum, vel basu GlH F 260; finicium ‥ coccinum luteris, beasu Ib. F 324; 10‥ fenicia, baso WW.  b lavabis ‥ me et super nivem dealbabor, cumque peccata mea ~o sint similia Alcuin Exeg. 584D; si fuerint peccata vestra sicut ~um [gl.: coccinum] Netter DAF II f. 10.  c hoc fenicium, -cii, i. herba fullonum que nigram facit tincturam Osb. Glouc. Deriv. 213. 2 tamarind, (fruit of) the tree Tamarindus indica. dactilus, respice in finican Alph. 48; fincon indi vel oxifenicia ‥ tamarindi Ib. 65; oxifenicia vel fincon dicitur, inde dactilus Indicus vel tamarindus, fructus est cujusdam arboris Ib. 133. 3 wild or wall barley (Hordeum murinum). ~ea or hordeum murinum of Plenie, is the wal barley, whiche groweth on mud walles Turner Herb Names D v v.. 4 teasel, plant of the genus Dipsacus. a taselle, ‥ cardo, ‥ finicium vel fe- CathA.

Saved

Recent