Pictavi
Pictāvi, ōrum, m.,
- a later appellation of the Pictones, Amm.15, 21; Ven. Carm. 6, 7, 215; 2, 19, 2.—Hence,
- A Pictāva, ae, f., the capital of the Pictavi, the mod. Poictiers, Sulp.Sev. Vit. S. Mart. 5.—
- B Pic-tāvĭcus, a, um, adj., Pictavian: rhetor, Aus. Epigr. 51, 2.
Pictāvī, ōrum, m., eine Völkerschaft im aquitan. Gallien, j. le Poitou, Amm. 15, 11, 13. Ven. Fort. carm. 2, 16, 2: u. meton. = Pictava (s. imfolg.), Notit. dign. occid. 40 (tom. 2. p. 122 Boeck.). – Dav.: A) Pictāva, ae, f., die Hauptstadt der Piktaven, j. Poitiers, Sulp. Sever. de vita Mart. 5, 1. – B) Pictāvicus, a, um, piktavisch, Auson. epigr. 50 (51), 2.
Pictāvī, ōrum, m. , peuple dʼAquitaine [habitant le Poitou] : Amm. 15, 11, 13 || -us, a, um, des Pictaves ; Pictava Sulp. Sev. Vita Mart. 5, capitale des Pictaves || -vĭcus, a, um, des Pictaves : Aus. Ep. 51, 2.
PICTAVI
PICTAVI [PICTONES]