pictorius
pictōrĭus, a, um, adj. [1. pictor],
- of or belonging to painters, pictorial: licentia, Tert. adv. Marc. 1, 3: operae, Dig. 38, 1, 23.
pictōrius, a, um (pictor), zu den Malern gehörig, Maler-, Tert. u. ICt. – subst., pictōria, ae, f., die Malkunst, Malerei, Chalcid. Tim. 129 extr.
pingo ‥ , inde ‥ ~orius, -ia, -ium
in stipendiis magistri Walteri pictoris circa dicta opera picta ‥ et in stipendiis diversorum pictorum ‥ laborancium sub dicto magistro Waltero ad opera pictor’
tabulam ~oria et statuaria arte deauratam
rex contulit magistro Willelmo pictori officium ~arie prioratus S. Swithuni Winton’
de expensis ‥ factis per manus magistri Walteri Pictoris circa emendacionem ~orie in magna camera regis
pro patronis ~arie inde faciendis(v.
dum in capella ~orie ‥ fecit provocacionem
committant ‥ Thome de Henton’ officium firmarii prioratus Wintoniensis ‥ et Willelmo Pictori officium ~arii
pictōrĭus, a, um, de peintre : Dig. 38, 1, 23 || subst. f. , la peinture : Chalc. Tim. 329.