Plūtōn, ōnis, m.: Pluto, son of Saturn, king of Hades, 7.327.
Plūtō(n), ōnis
m (Gr. leenw.)
god v.d. onderwereld, echtgenoot v. Proserpina;
— adj.
Plūtōnius, a, um;
— Plūtōnia,
ōrum n
(vul aan: loca) streek in Azië waar een v.d. weinige tempels voor Pluto gestaan
zou hebben.