remedio
rĕmĕdĭo, āvi, ātum, 1, v. a., and rĕ-mĕdĭor, ātus, 1, v. dep. n. [remedium],
- to heal, cure, remedy (post-class.; cf.: sano, curo, medico).
- α Act.: capitis dolorem, Scrib. Comp. 11; 18: multos, id. ib. 122; Tert. adv. Marc. 4, 35; id. ad Scapul. 4 al.—
- β Dep., Hier. Ep. 68; App. Herb. 2; 105.
remedio, āvī, ātum, āre (remedium), heilen, capitis dolorem, Scrib.: alqm, Scrib. u.a.: bovem Gargil. Mart.: vitia corporis, Tert.
See: remediare
rĕmĕdĭō, āvī, ātum, āre (remedium), tr., guérir : [mal de tête] Scrib. Comp. 11 ; [défauts physiques] Tert. Marc. 4, 35.
- 1. met een geneesmiddel behandelen [viros];
- 2. (v.e. geneesmiddel) helpen, genezen.