remeabilis
rĕmĕābĭlis, e, adj. [remeo],
- that goes or comes back, returning (post-Aug. and very rare): saxum (i. e. of Sisyphus), Stat. Th. 4, 537: Christus e tumulo, Prud. Apoth. 1117: anima in corpora, Tert Res. Carn. 1.
remeābilis, e (remeo), zurückgehend, -kehrend, saxum (sc. Sisyphi). Stat. Theb. 4, 537: anima in corpora, Tert. de res. carn. 1: Christus e tumulo, Prud. apoth. 1049.
~i [gl.: ] cursu domum migravithwyrf ; v. l. celeri
rĕmĕābĭlis, e (remeo), qui revient : remeabile saxum Stat. Th. 4, 537, pierre [de Sisyphe] qui retombe toujours ; e tumulo Prud. Apoth. 1049, qui sort du tombeau.
- 1. steeds terugkerend [arcus];
- 2. waaruit terugkeer mogelijk is [bellum].
Cum moritur Christus, cum flebiliter tumulatur, Me video ; e tumulo cum jam Remeabilis adstat, Cerno Deum, etc.