remediator
rĕmĕdĭātor, ōris, m. [remedio],
- a healer, curer: valetudinum, Tert. adv. Marc. 4, 8: languorum, id. ib. 4, 35.
remediātor, ōris, m. (remedio), der Heiler, Tert. adv. Marc. 4, 8 u. 35 im engeren Sinne = der Wunderdoktor, Augustin. serm. 376, 4.
ad signum nocturnalium laudum sancto ~ori Yvoni se ingesserit
rĕmĕdĭātŏr, ōris, m. (remedio), celui qui apporte un remède [fig.] : Tert. Marc. 4, 8.