Romuleus
Romuleus, of Romulus
Rōmuleus, a, um: adj. (Rōmulus), of Romulus; Romulean, 8.654.
Rōmŭlĕus, a, um, v. 1. Romulus, A.
Rōmuleus, s. Romulus.
quas ~ea Latinitatis antiquitas suculas vocitavit
Caedwalla ‥ venit Romam ‥ . urbem Romuleam vidit, templumque verendum / aspexit, Petri mystica dona gerens
et ipsum / postulat ut templum famosis moenibus amplum / Romuleum donaret idem benedicere Christo
post pallium principalis infulae ~eam urbem contenderet properare
ad apostolorum limina et ~eas arces
tremebit ~ea domus seviciam ipsius
Romuleis scribor biblis sed voce Pelasga
salvator generis ~ei [gl.: ]Romanisces
verbis fatuis / et a Romuleo splendore vacuis
Rōmuleus
adj.,
- of Romulus: ensis, O.: urbs, Rome, O.: culmus, V.: fera, the she-wolf which suckled Romulus, Iu.