absidatus
absīdātus, a, um, adj. [absis],
- having an arch; arched, vaulted (late Lat.): porticus, Paul. Vict. 4: caveae, Cassiod. Var. 4, 51.
absīdātus, a, um (absis), gewölbt, Cassiod. var. 4, 51. P. Victor. de reg. urb. Rom. reg. 4.
absīdātus, a, um, arqué, voûté : Cassiod. Var. 4, 51.
Arcutus,
Porticus absidata, apud P. Victorem in Descr. Romæ, reg. 4. Senator lib. 4. Epist. 51 :
Caveas illas saxis pendentibus Absidatas, ita juncturis absconditis in formas pulcherrimas convenisse, ut cryptas magis excelsi montis crederes, quam aliquid fabricatum esse judicares.