accatum

1 accatum, ~a [OF achat < accaptum] 1 (property acquired by) purchase. 1130 R. filius G. debet x m. ut habeat rectum de achatis patris sui Pipe 137; 1156 quietantiam de theloneo et omni consuetudine de †cata venditione et ~o suo per totam Angliam et Normanniam (Hythe) BBC 182 (cf. RChart 153: 1205 de tota venditione et ~o suo); 1180 in acato xv tonellorum vini RScacNorm I 68; c1200 sciatis me concessisse ‥ terram meam de Stanley ‥ tanquam illam quam bene dare possum, que fuit de ~o meo et conquestu MonA VI 895; 1201 sciatis nos concessisse omnibus Judeis Anglie et Normannie ‥ omnia illa que modo rationabiliter tenent in terris et vadiis et akatis suis (Ch.) SelPlJews 1; 1205 v dolia vini de ultimo achato nostro Cl 57b; 1215 concessimus ‥ burgensibus ‥ quod libere possint dare vel vendere purchatia et achata sua (Dunwich) BBC 68; 1278 quieti sint de ‥ achato et rechato suo (Cinque Ports) BBC 260; 1406 cum ‥ civibus ‥ concessum sit ‥ quod habeant omnia acata et vadia sua secundum consuetudinem civitatis BB Wint. 13; 1507 in divers’ estuffur’ et acchat’ empt’ pro expensis hospicii MinAc HENVII/1 r. 1d.. 2 payment on change of feudal lord (Gasc.); cf. accaptum. 1242 facient eis servicium unius lancee de achata RGasc I 161.

2 accatum v. advocare(14)