accedo
accedo, to go to, come to, come near, draw near, approach, enter
(in addition) it happened that
- I Lit.
- A In gen., constr. with ad, in, the local adverbs, the acc., dat., infin., or absol.
- α With ad: accedam ad hominem, Plaut. Mil. 2, 6, 14 (494); so, ad aedīs, id. Amph. 1, 1, 108 (260): ad flammam, Ter. Andr. 130: omnīs ad aras, to beset every altar, Lucr. 5, 1199: ad oppidum, Caes. B. G. 2, 13: ad ludos, Cic. Pis. 27, 65: ad Caesarem supplex, id. Fam. 4, 4, 3: ad manum, to come to their hands (of fishes), id. Att. 2, 1, 7: ad Aquinum, id. Phil. 2, 41, 106; so, ad Heracleam, id. Verr. 2, 5, 49, § 129.—Impers.: ad eas (oleas) cum accederetur, Cic. Caecin. 8, 22.—
- β With in: ne in aedīs accederes, Cic. Caecin. 13, 36: in senatum, id. Att. 7, 4, 1: in Macedoniam, id. Phil. 10, 6: in funus aliorum, to join a funeral procession, id. Leg. 2, 26, 66 al.—
- γ With local adv.: eodem pacto, quo huc accessi, abscessero, Plaut. Trin. 3, 2, 84 (710): illo, Cic. Caecin. 16, 46: quo, Sall. J. 14, 17.—
- δ With acc. (so, except the names of localities, only in poets and historians, but not in Caesar and Livy): juvat integros accedere fontīs atque haurire, Lucr. 1, 927, and 4, 2: Scyllaeam rabiem scopulosque, Verg. A. 1, 201: Sicanios portus, Sil. 14, 3; cf. id. 6, 604: Africam, Nep. Hann. 8: aliquem, Sall. J. 18, 9; 62, 1; Tac. H. 3, 24: classis Ostia cum magno commeatu accessit, Liv. 22, 37, 1: Carthaginem, Plin. Ep. 7, 27, 3.—
- ε With dat. (poet.): delubris, Ov. M. 15, 745: silvis, id. ib. 5, 674: caelo (i. e. to become a god), id. ib. 15, 818, and 870.—*
- ζ With inf.: dum constanter accedo decerpere (rosas), Ap. Met. 4, 3, 3.—
- η Absol.: accedam atque hanc appellabo, Plaut. Am. 1, 3, 17 (515): deici nullo modo potuisse qui non accesserit, Cic. Caecin. 13, 36: accessit propius, id. ib. 8, 22: quoties voluit blandis accedere dictis, Ov. M. 3, 375 al.—Impers.: non potis accedi, Enn. ap. Cic. Tusc. 2, 16, 38 (Trag. v. 17 ed. Vahl.): quod eā proxime accedi poterat, Cic. Caecin. 8, 21.
- B In partic.
- 1 To approach a thing in a hostilemanner (like aggredior, adorior), to attack: acie instructa usque ad castra hostium accessit, Caes. B. G. 1, 51: sese propediem cum magno exercitu ad urbem accessurum, Sall. C. 32 fin.: ad manum, to fight hand to hand, to engage in close combat, Nep. Eum. 5, 2; Liv. 2, 30, 12: ad corpus alicujus, Cic. Q. Fr. 3, 2, 2: Atque accedit muros Romana juventus, Enn. ap. Gell. 10, 29 (Ann. v. 527 ed. Vahl.): hostīs accedere ventis navibus velivolis, id. ap. Macr. S. 6, 5 (Ann. v. 380 ib.); and, in malam part., Ter. Heaut. 583.—
- 2 Mercant. t. t.: accedere ad hastam, to attend an auction, Nep. Att. 6, 3; Liv. 43, 16, 2.—
- 3 In late Lat.: ad manus (different from ad manum, B. 1), to be admitted to kiss hands, Capit. Maxim. 5.
- II Fig.
- A In gen., to come near to, to approach: haud invito ad aurīs sermo mi accessit, Ter. Hec. 482; so, clemens quidam sonus aurīs ejus accedit, Ap. Met. 5, 4, 3; si somnus non accessit, Cels. 3, 18; cf.: febris accedit, id. 3, 3 sq.: ubi accedent anni, Hor. S. 2, 2, 85; cf.: accedente senectā, id. Ep. 2, 2, 211.
- B In partic.
- 1 To come to or upon one, to happen to, to befall (a meaning in which it approaches so near to accĭdo that in many passages it has been proposed to change it to the latter; cf. Ruhnk. Rut. Lup. 1, p. 3; 2, p. 96; Dictat. in Ter. p. 222 and 225); constr. with ad or (more usually) with dat.: voluntas vostra si ad poëtam accesserit, Ter. Phorm. 29: num tibi stultitia accessit? have you become a fool? Plaut. Am. 2, 2, 77 (709): paulum vobis accessit pecuniae, Ter. Hec. 506: dolor accessit bonis viris, virtus non est imminuta, Cic. Att. 1, 16, 9: quo plus sibi aetatis accederet, id. de Or. 1, 60, 254 al.
- 2 With the accessory idea of increase, to be added = addi; constr. with ad or dat.: primum facie (i. e. faciei) quod honestas accedit, Lucil. ap. Gell. 1, 14; so ap. Non. 35, 20: ad virtutis summam accedere nihil potest, Cic. Fin. 4, 24: Cassio animus accessit, id. Att. 5, 20; 7, 3; id. Clu. 60 al.: pretium agris, the price increases, advances, Plin. Ep. 6, 19, 1.—Absol.: plura accedere debent, Lucr. 2, 1129: accedit mors, Cic. Fin. 1, 18, 60; id. de Or. 2, 17, 73: quae jacerent in tenebris omnia, nisi litterarum lumen accederet, id. Arch. 6, 14 (so, not accenderet, is to be read).—If a new thought is to be added, it is expressed by accedit with quod (add to this, that, etc.) when it implies a logical reason, but with ut (beside this, it happens that, or it occurs that) when it implies an historical fact (cf. Zumpt, § 621 and 626): accedit enim, quod patrem amo, Cic. Att. 13, 21: so Cael. ap. Cic. Fam. 8, 2; Cic. Rosc. Am. 8, 22; id. Att. 1, 92 al.; Caes. B. G. 3, 2; 4, 16; Sall. C. 11, 5; on the other hand: huc accedit uti, etc., Lucr. 1, 192, 215, 265 al.: ad App. Claudii senectutem accedebat etiam ut caecus esset, Cic. de Sen. 6, 16; so id. Tusc. 1, 19, 43; id. Rosc. Am. 31, 86; id. Deiot. 1, 2; Caes. B. G. 3, 13; 5, 16 al. When several new ideas are added, they are introduced by res in the plur.: cum ad has suspiciones certissimae res accederent: quod per fines Sequanorum Helvetios transduxisset; quod obsides inter eos dandos curāsset; quod ea omnia, etc., Caes. B. G. 1, 19. Sometimes the historical idea follows accedit, without ut: ad haec mala hoc mihi accedit etiam: haec Andria ... gravida e Pamphilo est, Ter. And. 215: accedit illud: si maneo ... cadendum est in unius potestatem, Cic. Att. 8, 3, 1.
- 3 To give assent to, accede to, assent to, to agree with, to approve of; constr. with ad or dat. (with persons only, with dat.): accessit animus ad meam sententiam, Plaut. Aul. 2, 7, 13 (375); so Cic. Verr. 2, 3, 28, § 69; Nep. Milt. 3, 5: Galba speciosiora suadentibus accessit, Tac. H. 1, 34; so Quint. 9, 4, 2 al.
- 4 To come near to in resemblance, to resemble, be like; with ad or dat. (the latter most freq., esp. after Cic.): homines ad Deos nulla re propius accedunt quam salutem hominibus dando, Cic. Lig. 12: Antonio Philippus proximus accedebat, id. Brut. 147; cf. id. Verr. 2, 2, 3; id. de Or. 1, 62, 263; id. Ac. 2 (Luc.), 11, 36 al.
- 5 To enter upon, to undertake; constr. with ad or in: in eandem infamiam, Plaut. Trin. 1, 2, 84 (122): ad bellorum pericula, Cic. Balb. 10: ad poenam, to undertake the infliction of punishment, id. Off. 1, 25, 89: ad amicitiam Caesaris, Caes. B. C. 1, 48: ad vectiǵalia, to undertake their collection as contractor, Cic. Verr. 2, 3, 42: ad causam, the direction of a lawsuit, id. ib. 2, 2, 38; id. de Or. 1, 38, 175 al. But esp.: ad rem publicam, to enter upon the service of the state, Cic. Off. 1, 9, 28; id. Rosc. Am. 1 al.
B) insbes.: 1) als Bittender od. Hilfe Suchender jmdm. nahen, bei jmd. erscheinen, sich an jmd. wenden, senatus supplex accedit ad Caesarem, Cic.: acc. ad eos, Cic.: ad ephoros, Nep.: quo accedam aut quos appellem? Sall. – 2) feindlich herannahen, anrücken, angreifen, absol. (Ggstz. se recipere), Cic.: quocumque accederent equitatus hostium, Sall.: propius, Caes.: propius Ambiorigem, propius Romanos, Caes.: propius muros, Nep.: ad oppidum, ad Britanniam, Caes.: usque ad castra, Caes.: ad moenia, Liv.: muris, Liv.: (ad) has XIV cohortes, Pomp. in Cic. ep.: ad manum, handgemein werden, Nep.: ad corpus eius, ihm auf den Leib rücken, Cic.: ad te comminus accessit, ist dir auf den Leib gerückt scherzh. = hat dich mit seinem Besuche behelligt, Cic. – m. bl. Acc. (s. Nipperd. Tac. ann. 12, 31), astu, Nep.: Lemnum, Nep.: cum V navibus Africam in finibus Cyrenaeorum, Nep.: loca hostiliter, Sall. – 3) als Bieter oder Steigerer bei Auktionen erscheinen, ad hastam, Nep. u. Liv.: u. so ad illud scelus sectionis, Cic. – 4) als Bewerber um den Triumph (v. aus dem Krieg zurückkehrenden Feldherrn), ad urbem, Cic.: uno tempore ad urbem (v. beiden Konsuln), Liv.
II) übtr.: A) im allg.: a) v. Pers.: has naturae partes, ihnen zu nahen = sie zu erforschen, Verg.: ad amicitiam Philippi, zur Fr. des Ph. gelangen, die Fr. des Ph. gewinnen, Nep.: ad praeceps, am Abgrund wandeln, ans Kühne streifen (v. Redner), Plin. ep.: sed propius accedam (ich will der Sache näher treten), de his nostris testibus dicam, Cic.: ut quisque proxime accederet, je näher uns jemand angeht, Cic. – b) v. Lebl.: voluntas vostra accedit ad poëtam, wendet sich dem D. zu, Ter.: accedit manus extrema operibus, wird gelegt an usw., Cic.: fervor accedit capiti, die Weinglut steigt zu Kopfe, Hor.
B) insbes.: 1) der Zeit nach herantreten, -kommen, sich nähern, accedunt anni (die Jahre = das Alter), Hor.: quo propius ad mortem accedam, Cic.: stat super caput fatum et pereuntes dies imputat propiusque ac propius accedit, kommt immer näher u. näher, Sen. – 2) zu einer Tätigkeit od. Teilnahme an derselben schreiten, sie übernehmen, mit ihr sich befassen, ad rem publicam, durch Bewerbung um öffentl. Ämter (zunächst um die Quästur) mit den Staatsangelegenheiten sich befassen, dem Staatsdienste sich zu widmen beginnen, Cic.: ad causam, eine Sache (vor Gericht), eine (gerichtliche) Verhandlung übernehmen (v. Verteidiger), Cic.: u. so huic causae, Cic.: ad causam publicam, sich der Sache des Staates annehmen, Cic.: ad vectigalia, sich mit dem Zollpacht befassen, Cic.: ebenso ad publica, Sen.: ad haec bona, sich an diese G. machen (um sie in Besitz zu nehmen), Cic.: ad periculum, an der Gefahr teilnehmen, Cic.: ad poenam, zur Strafe schreiten, Cic.: si quis expers veri et ignarus ad legendum accesserit, Lact. – 3) mit seiner Beistimmung, seinem Willen beitreten, beipflichten (Ggstz. abhorrere ab alqa re), ad sententiam alcis, Plaut.: ad condiciones, Cic.: ad hoc consilium, Nep.: Ciceroni in plerisque, Quint.: libenter his, qui haec prodiderunt, Vell.: alcis sententiae, Quint.: huic opinioni (Ggstz. dissentire), Quint. – societatem nostram, Tac. ann. 12, 31. – 4) als Zuwachs hinzukommen, zunehmen, wachsen (Ggstz. decedere, recedere, deminui, auferri), accessit ager, quem etc., Cato fr.: huc accedebat munificentia, Sall.: accedit eodem facies, Ov.: ad eas (naves) captivae Massiliensium accesserant VI, Caes.: nihil ad dignitatem accedit, Cic.: accedit ad causam novum crimen, Cic.: cum ad has suspiciones certissimae res accederent, Caes.: numerum accessit ad harum, gesellte sich ihnen zu, Ov.: quo plus aetatis ei accederet, je älter er würde, Cic.: accedit annus tertius desiderio nostro et labori tuo, Cic.: Remis studium accessit, Caes.: iis tantum fiduciae accessit, ut etc., ihre Z. stieg so sehr, Caes.: magis accessurum utrumque, werde noch mehr zunehmen, Liv.: volucres accedere silvis, als V. ein Zuwachs für den W. werden, Ov.: pretium accedit agris, der Preis der Ä. steigt, Plin. ep.: u. so plurimum pretio accedit, der Preis steigt sehr, Col. – accedet eo mons Gaurus, Cic.: huc accessit manus Ventidii, dazu kommt noch usw., Cic. – dah. die Verbdg. huc accedit od. eo accedit od. eodem accedit, zB. huc accedit summus timor, Cic.: eo accedebat hortator assiduus Sallustius, Cic.: accedit eodem vulgi voluntas, Cic.: u. so oft accedit huc (od. huc accedit), accedit eo (od. eo accedit), accedit etiam od. illud etiam, od. bl. accedit, quod m. Indikativ od. ut m. Konjunktiv, hierzu kommt noch, daß usw., Cic. u.a. (u. zwar ist accedit, quod = hierzu kommt noch der (faktische) Umstand, daß usw.; dagegen accedit, ut = dazu tritt noch der Fall ein, überdies geschieht es, daß usw.; vgl. Kühner Cic. Tusc. 1, 43 u. 5, 62. Sorof Cic. de or. 2, 198. Reisigs Vorll., neu bearb. v. Schmalz u. Landgraf, Bd. 3. S. 431 f.: nachaug. auch ad illa hoc quoque accessit, quod etc., Curt: his etiam illud accessit, quod etc., Lact: accedit his, quod etc., Plin. ep. (s. Krebs-Schmalz Antib. Bd. 1. S. 64. Aufl. 7. Lagergr. Plin. ep. p. 151). – m. folg. ne u. Konjunktiv, cum accessit id quoque, ne nisi rectā cervice spiritus trahatur, ὀρθόπνοια (appellatur), Cels. 4, 8 in. p. 130, 34 D. – 5) als Ereignis, das durch sein Eintreten äußerlich od. innerlich unsere Verhältnisse ändert, zuteil werden, zufallen, voluntas vostra si ad poëtam accesserit, Ter.: paululum vobis accessit pecuniae, Ter.: num tibi stultitia accessit aut superat superbia? bist du ein Narr geworden od. hast einen Sporn zu viel? Plaut.: alci animus accedit, es bekommt jmd. Mut, Cic.: plurimum consilii, animi, praesidii denique mihi accesserit, Cic. – Ggstz. discedo, zB. quorum adventu et Remis cum spe defensionis studium propugnandi accessit et hostibus eadem de causa spes potiundi oppidi discessit, Caes. – 6) bei Vergleichungen = nahe kommen, sich nähern, d. i. ähnlich sein, propius ad deos, Cic.: proxime deos, v. einer Pers., Cic.: prope ad similitudinem alcis rei, Cic.: sermone magis oratorio generi (v. Euripides), Quint.: Homero maxime (von einem Dichter), Quint. – ➳ synk. Perf. accestis, Verg. Aen. 1, 201: synk. Plusquamperf. accesset, Turp. com. 59. – vulg. Perf. accedi, wovon accedisset, Itala (Rehd.) Marc. 6, 21.
I intr.
A ¶ 1 aller vers, sʼapprocher de : a) ad aliquem Cic. Fam. 4, 4, 3, aborder qqn ; ad castra Cæs. G. 5, 50, 4, sʼapprocher du camp ; ad Aquinum Cic. Phil. 2, 106, sʼapprocher dʼAquinum ; [avec propius ] Cæs. G. 1, 46, 1 ; 7, 20, 3 || ad hastam Nep. Att. 6, 3, prendre part à une enchère publique ; b) [poét. avec dat.] Sil. 17, 570 ; Stat. S. 1, 2, 216 ; c) [avec in acc.] se rendre dans, pénétrer dans : Cic. Cæc. 36 ; Verr. 2, 5, 138 ; Att. 5, 16, 4 ; in funus Cic. Leg. 2, 66, se mêler à un cortège de funérailles || Romam Cic. Amer. 92, pénétrer à Rome ¶ 2 [idée dʼhostilité] marcher sur, contre : ad urbem, ad castra Cic. Cat. 3, 8 ; Cæs. G. 5, 50, 4, marcher sur Rome, contre le camp ¶ 3 aller vers qqn = le fréquenter : ad aliquem Cic. Cæl. 10 ; alicui Quint. 8, 3, 35 ¶ 4 [fig.] a) ad rem publicam Cic. Phil. 5, 50, aborder les affaires publiques, la carrière politique ; ad causam Cic. de Or. 1, 175, se charger dʼune cause ; b) propius ad mortem Cic. CM 71, se rapprocher de la mort, cf. Sen. Ep. 120, 18 ; c) ad deos Cic. Lig. 38, se rapprocher des dieux ; ad veritatem Cic. de Or. 1, 220, se rapprocher de la réalité ; [avec dat.] Cic. Br. 173 ; Quint. 10, 1, 68 ; d) ad facinus Cic. Inv. 2, 44, en venir à un crime ; ad pœnam Cic. Off. 1, 89, se disposer à punir ; ad dicendum Cic. de Or. 1, 73, se disposer à parler ; ad pericula Cic. Balbo 26, sʼexposer aux dangers ; e) accéder à, donner son adhésion à : ad condiciones Cic. Verr. 2, 3, 69, à des conditions, cf. Nep. Milt. 3, 5 || [avec dat.] Quint. 12, 11, 11 ; Sen. Ep. 68, 1. —
B venir sʼajouter ¶ 1 venir en outre, par surcroît : [avec dat.] accedet ei cura Cic. Fin. 5, 40, il lui viendra en outre le souci, cf. Att. 5, 20, 3 ; Nep. Milt. 4, 5 ; Liv. 24, 27, 8 ¶ 2 sʼajouter à : [avec ad ] Cic. Mur. 81 ; Br. 91 ; Pis. 97 ; Fam. 8, 11, 2 ; 10, 24, 4, etc. ; accedat huc suavitas quædam oportet morum Cic. Læl. 66, il faut quʼà ces qualités sʼajoute une douceur particulière dans le caractère || [avec dat.] Cic. Cæl. 73 ; Att. 7, 1, 19 ; Br. 126 ¶ 3 [tours partic.] a) accedit quod, à cela sʼajoute le fait que ; huc, eo, eodem accedit quod, à cela, à cela aussi sʼajoute que ; v. quod ; accedit illud etiam quod Cic. Div. 2, 58, à cela sʼajoute encore que ; ad occupationes meas accedit quod Cic. Att. 1, 19, 1, à mes occupations sʼajoute que ; b) accedit, ut, il arrive en outre que, à cela sʼajoute que : Cic. Dej. 2 ; Tusc. 1, 43, etc. ; ad Appii Claudii senectutem accedebat etiam, ut cæcus esset Cic. CM 16, à la vieillesse dʼAppius Claudius sʼajoutait même la cécité, cf. Cæs. C. 3, 24, 4 ; accessit eo, ut Cic. Fam. 10, 21, 4, à cela sʼest ajouté que, cf. Mur. 45.
II tr. ¶ 1 sʼapprocher de : aliquem Sall. J. 62, 1, aborder qqn, cf. 20, 3 ; 71, 5 ; Tac. Ann. 2, 58 ; H. 3, 24 || [pass.] : si qua clementer accedi poterant Tac. Ann. 12, 33, si des parties de la montagne étaient accessibles en pente douce || Carthaginem Plin. Min. Ep. 7, 27, 3, sʼapprocher de Carthage, cf. Liv. 21, 49, 9 ; 37, 27, 7 ¶ 2 [fig.] a) naturæ partes Virg. G. 2, 483, aborder les mystères de la nature ; b) periculum Pl. Epid. 149 ; Her. 4, 57, affronter un danger ; c) se joindre à, se rallier à : societatem nostram Tac. Ann. 12, 31, embrasser notre alliance.
➳ pf. sync accestis Virg. En. 1, 201.
- 1. dichterbij komen, naderen (itt. abscedere, decedere, recedere) [ad aedes; ad urbem; in Macedoniam; terram cum classe];
- 2. als smekeling of hulpzoekende benaderen, zich wenden tot; ➤ senatus supplex accedit ad Caesarem (Cic.);
- 3. als vijand naderen, oprukken [ad castra; ad moenia; muris; ad manum handgemeen worden; ad corpus alcis iem. te lijf gaan];
- 4. (metaf.) bereiken [in infamiam geraken; ad amicitiam alcis vriendschap met iem. sluiten, iems. vriendschap winnen];
- 5. op-, intreden; ➤ febris accedit (itt. decedit); fama ad nos accedit; accedunt anni de ouderdom treedt in;
- 6. werk aannemen, zich bezighouden met [ad rem publicam staatszaken op zich nemen; ad causam een zaak (voor de rechtbank) op zich nemen];
- 7. toestemmen, instemmen met (itt. abhorrere ab) [ad sententiam alcis; ad condiciones; ad consilium];
- 8. (bij een vergelijking) in de buurt komen, lijken op [propius ad deos];
- 9. erbij komen, toenemen, groeien (itt. decedere, recedere, deminui); ➤ accessit ager; pretium accedit agris de prijs van het akkerland stijgt; luna accedens wassend (itt. abscedens); (huc, eo) accedit quod of ut daarbij komt nog dat.
來。到。近。附意。加。 — ad causam ejus 向彼。 Ad reliquos hic quoque labor mihi accessit 勞上加勞。 Illi aetas accessit 老矣。 Accedit quod vel ut probus sit 且又其係善人。 Accedo tibi 我隨你。 — propius deos 似神。 Accestis pro Accessistis.
Suggest a Translation
See an image
- (perfsync.accēstis, V.), cessūrus, ere, to go to, come to, come near, draw near, approach, enter: ad flammam inprudentius, T.: ad oppidum, Cs.: ad hastam, to attend an auction, N.: ad numerum harum, joins, O.: in oppidum: illo: quo, S.: quocumque, S.: iuxta, O.: proxime deos accessit Clodius: propius tribunal, Cu.: urbem, V.: Scyllaeam rabiem scopulosque, V.; (poet.): delubris, O.: regno, shares, O.: sacris, takes part in, O.: accede, come here, O.: deici nullo modo potuisse qui non accesserit; (impers.): quod eā proxime accedi poterat.—Esp., to approach in a hostile manner, attack: acie instructā usque ad castra hostium accessit, Cs.: ad urbem, S.: ad manum, to come to close quarters, N. — Fig., to come near, approach: haud invito ad aurīs sermo mi accessit tuos, T.: ubi accedent anni et, etc., when the years shall come, in which, etc., H. — Esp., to come, happen, befall: voluntas vostra si ad poëtam accesserit, T.: dolor accessit bonis viris.— With the idea of increase, to be added: ut ad causam novum crimen accederet: ad eas navīs accesserant sex, Cs.: Medis adcessere Libues, S.: tantum fiduciae Pompeianis accessit, their confidence rose so high, Cs.: huc accedebant conlecti ex praedonibus, these were joined by, Cs.; (poet.): in tua damna, O.—Esp. with a clause or neuter pron., representing a clause, as subject: ad haec mala hoc mihi accedit etiam: haec, etc., T.: accedet etiam nobis illud, iudex est, etc., accessit etiam, quod illa pars equitatūs se cum iis coniunxerat. Cs.: eo accedebat, quod iudices dati non erant: huc adcedebat, quod exercitum habuerat, etc., S.: huc accedit, quod occultior vestra cupiditas esset; withut: accedit, ut eo facilius animus evadat: ad Appii senectutem accedebat, ut caecus esset: accedebat, ut tempestatem ferrent facilius, Cs.: ad hoc detrimentum accessit, ut prohiberentur, etc., Cs. —To assent, accede, agree, approve, accept: ad eius condiciones: ad hoc consilium, N.: suadentibus, Ta.—(In appearance or character), to come near, approach, resemble, be like: homines ad Deos nullā re propius accedunt quam salutem hominibus dando: proxime ad nostram disciplinam illam: Antonio Philippus proxime accedebat.—To enter upon, undertake: ad bellorum pericula: ad amicitiam Caesaris, Cs.: ad vectigalia, to undertake the collection of: ad causam, the direction of a lawsuit: ad invidiam levandam: has naturae partīs, take up, describe, V.: ad rem p., to enter on the service of the state: huic ego causae actor accessi, entered upon as prosecutor.
-
…legionariorum pro hostium numero valebat, ut ad speciem alariis uteretur ; ipse triplici instructa acie usque ad castra hostium accessit. Tum demum necessario Germani suas copias castris eduxerunt generatimque constituerunt paribus intervallis, Harudes, Marcomanos, Tribocos ,…
Julius Caesar, Gallic War
-
…ut perditum civem ac non potius ut importunissimum hostem quin etiam principes eius ordinis partem illam subselliorum ad quam ille accesserat nudam atque inanem reliquerunt. hic ego vehemens ille consul qui verbo civis in exsilium eicio quaesivi a Catilina in…
Cicero, in Catilinam
-
…adventu Ariovistus legatos ad eum mittit quod antea de conloquio postulasset, id per se fieri licere, quoniam propius accessisset seque id sine periculo facere posse existimaret. Non respuit condicionem Caesar iamque eum ad sanitatem reverti arbitrabatur, cum…
Julius Caesar, Gallic War
-
…, Dumnorix praeerat eorum fuga reliquum esse equitatum perterritum. Quibus rebus cognitis, cum ad has suspiciones certissimae res accederent, quod per fines Sequanorum Helvetios traduxisset, quod obsides inter eos dandos curasset, quod ea omnia non modo…
Julius Caesar, Gallic War
-
…coeperunt sese in eius fidem ac potestatem venire neque contra populum Romanum armis contendere. Item, cum ad oppidum accessisset castraque ibi poneret, pueri mulieresque ex muro passis manibus suo more pacem ab Romanis petierunt. Pro his Diviciacus…
Julius Caesar, Gallic War
-
…bello victam suis legibus uti voluisset. Dum haec in conloquio geruntur, Caesari nuntiatum est equites Ariovisti propius tumulum accedere et ad nostros adequitare, lapides telaque in nostros coicere. Caesar loquendi finem fecit seque ad suos recepit suisque…
Julius Caesar, Gallic War
-
…Numidas et Cretas sagittarios et funditores Baleares subsidio oppidanis mittit ; quorum adventu et Remis cum spe defensionis studium propugnandi accessit et hostibus eadem de causa spes potiundi oppidi discessit. Itaque paulisper apud oppidum morati agrosque Remorum depopulati, omnibus…
Julius Caesar, Gallic War
-
…par est semine certo, crescentesque genus servant ; ut noscere possis quicque sua de materia grandescere alique. Huc accedit uti sine certis imbribus anni laetificos nequeat fetus submittere tellus nec porro secreta cibo natura animantum propagare genus possit vitamque…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…hostis iudicatus sit, quo consilio servitia repudiet In urbe parata esse, quae iusserit ; ne cunctetur ipse propius accedere. His rebus ita actis constituta nocte, qua proficiscerentur, Cicero per legatos cuncta edoctus L. Valerio Flacco…
Sallust, Catilina
-
…ad ortus ; quod si nulla forent, nostro sine quaeque labore sponte sua multo fieri meliora videres. Huc accedit uti quicque in sua corpora rursum dissoluat natura neque ad nihilum interemat res. nam siquid mortale e cunctis partibus…
Lucretius, De Rerum Natura