About

Menu

accessus

accessus, a coming near, approach

Frieze-Dennison Vergil

accessus , ūs, m.: a going near to; an access, approach, 3.570. (accēdō)
accessus, a, um, Part. of accedo.
accessus, ūs, m. [accedo], a going or coming to or near, an approaching, approach (syn. aditus; opp. recessus, discessus).
  • I Lit.: accessus nocturnus ad urbem, Cic. Mil. 19: (bestiarum) ad res salutares (opp. recessus), id. N. D. 2, 12 fin.: accessus prohibet refugitque viriles, Ov. M. 14, 636: solisaccessus discessusque, Cic. N. D. 2, 7; of the tide, id. Div. 2, 14 fin.; of a disease, Gell. 4, 2; of soldiers: difficilis, Auct. B. Afr. 5: maritimus, from the sea: pedestris, on the land side, Auct. B. Alex. 26: loci, to a place, Auct. B. Hisp. 38.—
    • B Transf.
      • 1 Poet. of permission to approach, access, admittance (cf. aditus): dare accessum alicui, Ov. Pont. 2, 2, 41: negare, id. H. 10, 64.—
      • 2 The place by which one approaches, a passage, an entrance (in sing. and plur.), Verg. A. 8, 229; Suet. Caes. 58; Flor. 2, 12, 5; for ships, Liv. 29, 27, 9.—
  • II Fig.
    • A An approaching, approach: ita pedetemptim cum accessus a se ad causam facti, tum recessus, an approach to the matter, Cic. Fam. 9, 14, 7.—
    • B An accession, increase: accessu istius splendoris, Cod. Th. 6, 35, 7.

Saved

Recent