acisculum Save Georges Du Cange acisculum, ī, n., der kleine, spitze Hammer der Steinmetzen, Boëth. inst. mus. 5, 2. p. 354, 14 Fr.; vgl. Gloss. ›acisculum‹ ὄρυξ. – Dav. acisculārius, ī, m., der Steinmetz (λατόμος), Gloss. II, 13, 47. ACISCULUM, σκαφίον, ἤτοι ὄρυξ κηπουρική, in Gloss. Græc. Lat. Gloss. Sax. Ælfrici : Acisculum, pic, i. fossorium. Vide Fasculum, et Aciculus.