About Report a problem

Menu

acquiescere

acquiescere [CL] 1 to bring to rest, stop. quia ullo modo fontem lacrimarum adquiescere non possum (Berthgyth) Ep. Bonif. 148. 2 to acquiesce, agree: a (w. dat.); b (w. in); c (w. inf.). a cui cum ille libenter adquiesceret Bede HE III 23; s1180 rex ‥ petitioni eorum adquievit G. Hen. II I 245; 1309 ipse eis [suggestionibus] non adquievit RScot 64a.  b 1341 providemus quod, si in nostris consiliis adquiescere volueris, causa tua ad finem bonum perduceretur (Lit. Imp.) Avesb. 97b.  c 11‥ illi vitam pollicetur si ‥ proficisci adquieverit Gosc. Mir. Iv. lxxxii; 13‥ pensionem vicarie sue non acquievimus augmentare Meaux II 307.

Saved

Recent