acutule
ăcūtŭle, adv., see the foll. art. fin.
acūtulē, Adv. (acutulus), ziemlich scharfsinnig, quasi ac. moveri (denken), Augustin. conf. 3, 7, 12.
ăcūtŭlē, dʼune façon un peu piquante : Aug. Ep. 205, 4.
Acute. Timoth. Maff. de Magnif. Cosmi Medic. apud Lam. in Delic. erudit. p. 150 :
Non est diu passus homo ille me tua opera commendantem, et de magnificis rebus tuis magna cum tui laude loquentem. Ceterum cum stomacho, etAcutule quidem, ad multa respondit.