adaquo
ăd-ăquo, āvi, ātum, 1, v. a. [aqua],
- to bring water to, to give to drink (post-Aug.), Vulg. Gen. 24, 46; 29, 10.—Of plants: amygdalas, Plin. 17, 10, 11, § 64: vites, Pall. 3, 33.—* In pass.: adaquari (different from the foll.), to be brought to drink: jumentum, Suet. Galb. 7.
adaquo, āvī, āre (ad u. aqua), bewässern, a) Pflanzen usw. = benetzen, anfeuchten, amygdalas, Plin. 17, 64: sarmenta utriusque vitis, Pallad. 3, 33. – b) Vieh = tränken, bovem suum, camelos, gregem, greges, Eccl. : ex illo (puteo) adaquantur pecora, Vulg.: dah. adaquari (v. Vieh), zur Tränke gehen, Suet. Galb. 7, 2.
ădăquō, (16) āvī, āre, tr. ¶ 1 arroser : Plin. 17, 63 ¶ 2 abreuver : Vulg. Gen. 24, 46 || [pass.] être amené à boire, aller boire [en parl. de troupeaux] : Suet. Galba 7.
- 1. (planten) begieten, water geven;
- 2. (vee) laten drinken [bovem; greges]; — pass. gaan drinken.