adauctus
ădauctus, a, um, Part. of adaugeo.
ădauctus, ūs, m. [adaugeo],
- an increasing, increase, growth: quaecunque vides hilaro grandescere adauctu, Lucr. 2, 1122: lunae (opp. defectio), Sol. 23 fin.
1. adauctus, a, um, s. ad-augeo.
2. adauctus, Abl. ū, m. (adaugeo), das Wachstum, die Zunahme, Lucr. 2, 1122. – ➳ Solin. 23, 22 liest Mommsen ad auctus eius vel eliquia.
1 ădauctus, a, um, part. de adaugeo.
2 ădauctŭs, (16) ūs, m. , augmentation, accroissement : Lucr. 2, 1122 || marée : *Sol. 23, 22.