adjuvare

adjuvare [CL] , to help, aid: a (trans.); b (absol.); c (w. dat.). eum ut in regnum perveniret adjuvit Bede HE II 12; sub eis sunt c bordarii qui ~ant eos ad persolutionem DB I 203; quomodo id quod nullum habebat esse adjuvit aliquid ut perveniret ad esse? Anselm (Mon. 8) I 22; s1091 rex ~aret eum ad omnia ‥ conquirenda H. Hunt. HA VII 2 (cf. Brompton 986: †adjuraverat eum et omnia); 1269 ita ~et me Deus et S. Maria CBaron 77; 1452 lego Waltero ‥ ad ~andum eum transire ad scholas Oxonie ‥ xx s. MunAcOx 647.  b Domino ~ante Bede HE II 9; ~abat in exercitu regis DB I 368; 1226 ad munitionem civitatis ‥ de bosco nostro promisimus ~are Lit. Cant. III 380; 1376 fuit ~ans et consenciens ad feloniam faciendam SelCCoron 93.  c a755 si ‥ vel tibi vel alicui tuorum possim ~are (Cene) Ep. Bonif. 97.