adlentare

, Mollem et flexibilem reddere, apud Cantipratanum. Gloss. Isid. Lentandus, flectendus. Ordericus Vitalis lib. 7. de filiabus Roberti Wiscardi : Officium illarum erat mane, dum Imperator (CP. Alexius Comnenus) de stratu surrexisset, manusque suas ablueret, mappulam et pectinem eburneum afferre, et barbam Imperatoris pectere. Gloss. Græc. Lat. : συνεχὴς ὑπέρθεσις, Adloncinatio, continuatio. Ubi Codex MS. S. Germani habet delentinatio. Unde videtur legendum Adlentinatio, ex verbo Adlentinare, lente aliquid agere, conficere. In aliis tamen Glossis Lat. Græc. rursum legitur : Adloncinatio, continuatio, συνέχεια. Vide Academicos Cruscanos in Allentare. Ital. Allentare ; unde nostris Alenter, pro Remittere, relaxare, in Poem. Alex. Ms. : Caulus point le cheval, qui d'aler ne s'Alente.

adlentare

Saved

Recent