aequilateralis
aequĭlătĕrālis, e, adj. [aequus-latus],
- equilateral, Censor. de D. Nat. 8.
aequilaterālis, e, u. aequilaterus, a, um u. aequilatus, eris (aequus u. latus), gleichseitig, das erste bei Censor. de die nat. 8. § 6: das zweite bei Mart. Cap. 6. § 712. u. Firm. math. 2, 11. Gromat. vet. p. 378, 11 u.a.: das letzte bei Auson. Griphus (XXVI) 2, 51. p. 130, 28 Schenkl.; cento nupt. 1, 27. p. 140, 27 Schenkl.
æquĭlătĕrālis, e, et -lătĕrus, a, um, équilatéral : Censor. 8, 6 ; Capel. 6, 712.